Interessante discussie hier 👀
Wat jullie eigenlijk aan het bouwen zijn is in de kern een klassieke “puls-ontlading” opstelling: de condensator is er niet zomaar als extra onderdeel, maar als een soort energiebuffer die in heel korte tijd veel meer stroom kan leveren dan je voeding of relais normaal aankan.
Wat vaak misgaat in dit soort setups (en dat zie ik ook in jullie beschrijving) is dat het probleem niet de “aan/uit” is van het relais, maar juist:
de laadsnelheid van de condensator
de effectieve serieweerstand (ESR) van alles in de kring (relais, bedrading, contacten)
en de inductieve eigenschappen van de spoel
Als de condensator wel 45V aangeeft maar de puls zwak blijft, betekent dat meestal: hij is wel “vol”, maar kan die energie niet snel genoeg dumpen in de spoel. Dan krijg je dus geen harde piek, maar een soort trage ontlading → en dat is precies wat je niet wilt bij een spoelpuls.
Een relais kan hier trouwens ook echt een bottleneck zijn. Zelfs als hij “goed werkt”, is hij vaak gewoon te traag en te resistief voor echte piekstroom-ontladingen. Daarom zie je in serieuze puls-circuits bijna altijd MOSFETs of thyristors i.p.v. mechanische schakelaars.
Over die 45V met 25V voeding: dat kan best door meetmomenten komen (bijv. inductieve pieken of meetfouten van de multimeter), maar structureel zou dat niet stabiel hoger moeten zijn dan je bron.
Kort gezegd: jullie zitten waarschijnlijk niet met een “defecte condensator”, maar met een niet-optimale ontlaadroute voor de energie.
Leuk om te zien dat jullie dit zo empirisch aanpakken trouwens — dat is precies hoe je dit soort systemen leert begrijpen.
Voor wie hier ook mee experimenteert: dit soort puls- en spoelprojecten lijken simpel, maar de details maken echt alles uit.
En als je tussendoor gewoon even iets luchtigers wilt checken naast al dat gepruts met schakelingen: https://zumospin.com.nl/ 😉
